Dziś zajmiemy się miodem akacjowym, jednym z najpopularniejszych, najbardziej powszechnych i znanych miodów polskich. Jednak zanim przejdziemy do meritum, czuję obowiązek sprostowania pochodzenia tego słodkiego pszczelego przysmaku. Stosując prostą analogię do innych miodów gatunkowych, można przyjąć założenie, że skoro miód rzepakowych pozyskiwany jest z nektaru kwiatów rzepaku, a gryczany z gryki, to z akacjowym będzie podobnie. Szczególnie że to jedno z tych charakterystycznych drzew, które potrafi rozróżnić niemal każdy. Tyle że drzewem tym nie jest akcja, tylko robinia akacjowa i to z jej kwiatów pszczoły pozyskują nektar,...

Dziś skoncentrujemy się na miodzie akacjowy, pozyskiwanym przez pszczoły z nektaru kwiatów robinii akacjowej, potocznie nazywanej akacją. Dokładnie na właściwościach prozdrowotnych tego cenionego miodu polskiego. Robinia akacjowa, z nektaru której pszczoły pozyskują miód akacjowy, jest w Polsce znana od wieków, ale mało kto zdaje sobie sprawę, że to roślina inwazyjna, która trafiła do Europy z Ameryki Północnej i zadomowiła się na tyle dobrze, że stanowi zagrożenie dla wielu roślin. Szybko się rozrasta, jest trudna do wyplenienia i chociaż dla ekologów jest sporym utrapieniem, dla pszczelarzy stanowi jeden z najcenniejszych pożytków.

Jeszcze dekadę temu, mało kto słyszał o miodzie faceliowym, nie mówiąc już o szczegółowej identyfikacji wyglądu kwiatów, czy smaku i aromatu tego niespotykanego miodu. Na palcach jednej ręki można policzyć pasieki, które posiadały w swojej ofercie miody faceliowe i to nie używając do tego celu kciuka, ani palca wskazującego. Dlaczego więc wystarczyło zaledwie kilka lat, żeby miód ten wpisał się na stałe w poczet polskich miodów, dorównując popularnością miodom spadziowym, gryczanym, czy lipowym?

Dziś opowiem Wam o właściwościach prozdrowotnych miodu nawłociowego, który od pewnego czasu powoli, acz konsekwentnie wkracza na miodowe salony. Zanim jednak przejdę do meritum, kilka zdań na temat samej nawłoci i roli, jaką pełni w naszym ekosystemie. Zacznijmy od tego, że nawłoć jest rośliną trującą, ale posiada też sporo właściwości leczniczych. Wyróżniamy trzy gatunki tej rośliny, najbardziej powszechna jest nawłoć pospolita (Solidago virgaurea), od dawna porastająca niemal całą Polskę, od Pomorza, aż po Góry. Pozostałe gatunki przywędrowały do nas w XVII i XVIII wieku z ameryki północnej, głównie jako ozdoba parków oraz ogrodów królewskich i prywatnych.

Wiele lat temu, Czesław Niemen śpiewał o mimozach, którymi jesień się zaczyna i których zwiędłość przypomina „Nieśmiertelnik żółty – październik”. Choć owe mimozy, tak naprawdę w Polsce nie rosną i nie kwitną, to posłużą nam dziś jako idealny wstęp do przybliżenia tematu miodów nawłociowych. Autorem wiersza „Wspomnienie”, który posłużył Niemenowi za słowa tej piosenki, jest Julian Tuwim, poeta znany niemal każdemu Polakowi, wliczając w to nawet przedszkolaków, a może ich właśnie w szczególności.

Musicie wiedzieć, że miód z kwiatów gryki, zaraz po miodzie spadziowym, jest uznawany za najzdrowszy i polecany jako naturalna suplementacja w wielu schorzeniach. Co więcej, potocznie uważa się, że połączenie gryczanego miodu nektarowego ze spadzią, stanowi prozdrowotną bombę i stawia go na pierwszym miejscu pośród wszystkich miodów. Dziś jednak zajmiemy się wyłącznie gryką, bo jest o czym pisać i jest tego warta.

Jednym z najcenniejszych i najpopularniejszych miodów polskich, jest miód gryczany, to fakt, z którym ciężko polemizować. Większość Polaków na pewno spróbowała go choć raz w życiu, jeśli nie w swojej podstawowej postaci, to przetworzonej, jako składnik ciast, deserów czy napojów. Jeśli jakimś cudem nie przepadacie za pysznymi, aromatycznymi piernikami i świątecznymi mazurkami, to może przynajmniej raz skosztowaliście piwa warzonego na miodzie gryczanym, albo herbaty, kawy lub kakao słodzonego tym pysznym, naturalnym pszczelim przysmakiem? Jeśli nie, to koniecznie musicie nadrobić to gigantyczne niedopatrzenie!

Zapewne zastanawiacie się, czemu miód wrzosowy jest najdroższym z polskich miodów? Z czego wynika cena, co sprawia, że płacimy za niego dwukrotnie więcej, niż za porównywalną pojemność miodu rzepakowego, czy gryczanego. Ba, ceną bije na głowę nawet miody spadziowe, co jest nie lada wyczynem. Czy pszczelarze celowo podbijają ceny, zarabiając krocie na niczym nieświadomych miodowych smakoszach? W rzeczywistości nic takiego nie ma miejsca, a miody wrzosowe nie bez powodu są tak wartościowe i cenne. Dziś przyjrzymy się ich właściwościom prozdrowotnym i sposobie, w jaki wpływają na ludzki organizm.

Od zawsze towarzyszy mi wrażenie, że w miodach wrzosowych zaklęta jest magia pszczół, które właśnie ten, ze wszystkich miodów gatunkowych, ukochały najbardziej i postanowiły, że będzie ich koronnym produktem. Tym bardziej że kwiaty wrzosu kwitną późnym latem, a pszczoły zbierają z nich pożytek nawet do października! Dlatego wrzos jest miodem gatunkowym, na który przychodzi czekać nam najdłużej, a jednocześnie jednym z tych, którego pozyskanie jest najtrudniejsze.

Warto wiedzieć, że lipowe drzewostany są niezwykle atrakcyjnym celem dla pszczół, dostarczając im bogactwo cennego pożytku, z którego wytwarzany jest czysty, gatunkowy miód lipowy. Do tego stopnia, że Lipa, przez wielu pszczelarzy określona jest mianem królowej pożytków miododajnych!

W efekcie ciężkiej pracy pszczół powstaje pyszny miód lipowy, podobnie jak drzewo lipy, niezwykle ceniony za swoje właściwości prozdrowotne i dobroczynne działanie na ludzki organizm. Przez lata utarło się przekonanie, że miody lipowe są niezwykle zdrowe, dlatego już dawno temu znalazły zastosowanie w medycynie i kosmetologii.

"Jaki jest najlepszy rodzaj miodu?” – to pytanie bardzo często zadają nasi klienci. Każdy miód ma swoich zwolenników i wyróżnia się innymi właściwościami. Nie ulega jednak wątpliwości, że za najzdrowszy uznawany jest miód spadziowy. Na co pomaga miód ze spadzi i dlaczego warto mieć go w swojej spiżarni?

Miód rzepakowy zaraz po zbiorach ma konsystencję patoki. W potocznym języku oznacza to, że jest lejący. W formie płynnej ma bardzo jasny, niemal przezroczysty kolor, często przez pszczelarzy określany mianem „słomkowego"...

Wiedza przekazywana z dziada pradziada powoli zanika, a z nią umiejętność wykorzystania miodu w celach zdrowotnych. Coraz częściej uświadamiamy sobie, że tak naprawdę o miodzie rzepakowym i jego właściwościach leczniczych wiemy bardzo niewiele, praktycznie nic. Czas najwyższy nadrobić tę niewiedzę.