Spis treści
Miłośnicy miodów interesujący się składem swoich ulubionych produktów z pewnością niejednokrotnie spotkali się z nazwą methylglyoxal. Co to jest, co oznacza MGO i dlaczego ten związek tak często pojawia się w kontekście produktów takich jak miód manuka? W tym artykule wyjaśniamy, czym jest methylglyoxal, jak powstaje w miodzie manuka i na co zwracać uwagę przy wyborze certyfikowanego produktu.
Najważniejsze informacje w skrócie
- Methylglyoxal, czyli MGO, to naturalny związek chemiczny występujący w najwyższym stężeniu w miodach manuka.
- MGO w miodzie manuka powstaje z DHA, czyli dihydroksyacetonu obecnego w nektarze kwiatów krzewu manuka.
- Im wyższy poziom MGO, tym większe stężenie methylglyoxalu w kilogramie miodu.
- Certyfikat MGO™ bezpośrednio wskazuje ilość methylglyoxalu, np. MGO™ 250+ oznacza minimum 250 mg MGO na kilogram miodu.
- Największą pewność autentyczności daje certyfikowany miód manuka z Nowej Zelandii pochodzący od sprawdzonych producentów.
Co to jest methylglyoxal?
Methylglyoxal, metyloglioksal, MGO oraz MG to określenia opisujące ten sam związek chemiczny należący do grupy aldehydów. Występuje on w wielu produktach spożywczych, jednak jego najwyższą naturalną zawartość znajdziemy w nowozelandzkich miodach manuka.
Niewielkie ilości tego związku powstają także w organizmie człowieka oraz w tkankach zwierzęcych i roślinnych podczas glikolizy, czyli procesu przekształcania glukozy. W kontekście miodów najważniejsze znaczenie ma jednak methylglyoxal obecny w miodzie manuka, ponieważ to właśnie jego poziom jest jednym z kluczowych parametrów jakości produktu.
MGO w miodzie manuka – skąd się bierze?
Zawarty w miodach manuka methylglyoxal powstaje z dihydroksyacetonu, czyli DHA – związku naturalnie obecnego w nektarze kwiatów krzewu manuka. Świeżo zebrany nektar zawiera zwykle niski poziom MGO i wysoki poziom DHA. Dopiero podczas dojrzewania oraz przechowywania miodu poziom DHA stopniowo maleje, a zawartość MGO rośnie.
To właśnie dlatego miód manuka MGO różni się od wielu innych miodów naturalnych. W miodach z polskich pasiek można znaleźć jedynie śladowe ilości methylglyoxalu, natomiast jego najwyższe stężenia występują w miodach manuka produkowanych z nektaru krzewów Leptospermum scoparium rosnących głównie w Nowej Zelandii.
Zawartość methylglyoxalu w miodzie manuka z Nowej Zelandii bywa określana jako kilkaset razy wyższa niż w wielu innych miodach. Dlatego przy wyborze produktu warto zwracać uwagę nie tylko na nazwę „manuka”, ale również na widoczne oznaczenie poziomu MGO.
Metody certyfikacji miodów manuka – MGO™ czy UMF?
Badania nad składem miodów manuka prowadził między innymi profesor Thomas Henle z Politechniki w Dreźnie. To właśnie methylglyoxal został wskazany jako jeden z najważniejszych związków odpowiadających za charakterystyczne właściwości miodów manuka. Według badań prof. Henle najlepsze właściwości obserwuje się wtedy, gdy zawartość MGO w produkcie wynosi co najmniej 100 mg/kg.
Metoda MGO™ bada stężenie methylglyoxalu w miodach manuka i informuje konsumenta o jego zawartości w konkretnej partii produktu. Przykładowo MGO™ 250+ oznacza, że miód zawiera co najmniej 250 mg methylglyoxalu na kilogram. To czytelny, mierzalny i łatwy do zrozumienia sposób oznaczania jakości miodu.
Certyfikat MGO™ został opracowany przez Manuka Health New Zealand. Jego celem jest precyzyjne potwierdzanie rzeczywistej zawartości methylglyoxalu w miodzie manuka. To metoda uznawana za przejrzystą dla konsumentów, ponieważ bezpośrednio wskazuje zawartość MGO w mg/kg.
Drugą znaną metodą jest UMF. To starszy system klasyfikacji, który nadal stosują niektórzy producenci. Obie metody kierują się podobną zasadą: im wyższy współczynnik, tym wyższa zawartość związków charakterystycznych dla miodu manuka. Metoda MGO™ jest jednak bardziej bezpośrednia, bo MGO™ 550+ oznacza minimum 550 mg methylglyoxalu na kilogram miodu, podczas gdy UMF 10+ nie oznacza 10 mg MGO.
Na rynku można spotkać również inne metody klasyfikacji, takie jak NPA, Active czy BioActive, jednak są one mniej popularne i zwykle mniej czytelne niż metoda MGO™.
Jak stosować miód manuka?
Aby w pełni wykorzystać charakter miodu manuka, warto spożywać go regularnie i w odpowiedni sposób. Najczęściej przyjmuje się go bezpośrednio łyżeczką albo jako dodatek do letnich napojów. Ze względu na naturalne składniki aktywne nie powinno się dodawać go do wrzątku ani mocno podgrzewać.
Wiele osób stosuje miód manuka:
- rano na czczo,
- bezpośrednio łyżeczką,
- rozpuszczony w letniej wodzie,
- jako dodatek do jogurtów, owsianki lub koktajli,
- regularnie w okresie jesienno-zimowym.
Najważniejsza jest systematyczność oraz wybór produktu pochodzącego ze sprawdzonych źródeł. Przy zakupie warto zwracać uwagę na poziom MGO, kraj pochodzenia, producenta i wiarygodność sklepu. Największą pewność daje certyfikowany miód manuka z jasno opisanym oznaczeniem jakości.
MGO w miodach manuka – praktyczna tabela
Poniższa tabela porządkuje najważniejsze oznaczenia i pojęcia związane z methylglyoxalem w miodach manuka.
| Oznaczenie lub składnik | Co oznacza? | Na co zwrócić uwagę? |
|---|---|---|
| Methylglyoxal / MGO | Naturalny związek chemiczny występujący w najwyższym stężeniu w miodach manuka. | Jego poziom jest jednym z najważniejszych parametrów jakości miodu manuka. |
| DHA | Dihydroksyaceton obecny w nektarze kwiatów manuka. | Podczas dojrzewania miodu DHA przekształca się w MGO. |
| MGO™ 250+ | Minimum 250 mg methylglyoxalu na kilogram miodu. | To czytelne oznaczenie stężenia MGO w konkretnej partii produktu. |
| MGO™ 550+ | Minimum 550 mg methylglyoxalu na kilogram miodu. | Im wyższy poziom MGO, tym większe stężenie methylglyoxalu. |
| UMF | Starsza metoda certyfikacji miodów manuka. | W przeciwieństwie do MGO nie wskazuje bezpośrednio liczby mg methylglyoxalu na kilogram miodu. |
| Certyfikacja jakości | Potwierdzenie autentyczności oraz rzeczywistej zawartości aktywnych związków. | Warto wybierać miody pochodzące od renomowanych producentów i sprawdzonych sprzedawców. |
Podsumowanie
Methylglyoxal (MGO) to naturalny związek chemiczny występujący w najwyższym stężeniu w nowozelandzkich miodach manuka. To właśnie poziom MGO jest jednym z najważniejszych parametrów określających jakość i charakter miodu manuka.
Zawartość methylglyoxalu zależy przede wszystkim od pochodzenia miodu, rodzaju wykorzystanego nektaru, procesu dojrzewania produktu oraz jakości i wiarygodności certyfikacji.
Najbardziej rozpoznawalne metody certyfikacji miodów manuka to MGO™ oraz UMF, przy czym metoda MGO™ jest uznawana za bardziej przejrzystą i łatwiejszą do interpretacji przez konsumentów.
Wybierając miód manuka, warto zwracać uwagę nie tylko na samą nazwę produktu, ale przede wszystkim na poziom MGO, certyfikację jakości, kraj pochodzenia oraz wiarygodność producenta i sprzedawcy. Certyfikowany miód manuka z Nowej Zelandii daje największą pewność autentyczności oraz rzeczywistej zawartości methylglyoxalu.
W naszej ofercie znajdziesz starannie wyselekcjonowane miody manuka o różnych poziomach MGO, dzięki czemu możesz dobrać produkt najlepiej dopasowany do swoich potrzeb i oczekiwań.
Sprawdź dostępne miody manuka w naszym sklepie i wybierz certyfikowany produkt pochodzący ze sprawdzonych źródeł.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
• Co oznacza MGO w miodzie manuka?
MGO, czyli methylglyoxal, to naturalny związek chemiczny występujący w miodach manuka. Jego poziom określa stężenie methylglyoxalu w kilogramie miodu.
• Im wyższe MGO, tym lepszy miód?
Wyższy poziom MGO oznacza większe stężenie methylglyoxalu, czyli jednego z najważniejszych parametrów jakości miodu manuka. Wybór odpowiedniego poziomu zależy jednak od indywidualnych potrzeb i preferencji.
• Dlaczego najwięcej MGO zawiera miód manuka?
Methylglyoxal powstaje z dihydroksyacetonu (DHA), który naturalnie występuje w nektarze kwiatów krzewu manuka rosnącego głównie w Nowej Zelandii.
• Czy polskie miody zawierają MGO?
W polskich miodach można znaleźć jedynie niewielkie ilości methylglyoxalu. Najwyższe naturalne stężenia tego związku występują w certyfikowanych miodach manuka z Nowej Zelandii.
• Co oznacza certyfikat MGO?
Certyfikat MGO™ informuje o rzeczywistej zawartości methylglyoxalu w miodzie manuka. Przykładowo MGO™ 250+ oznacza minimum 250 mg MGO na kilogram miodu, a MGO™ 550+ oznacza minimum 550 mg MGO na kilogram miodu.
• Czym różni się MGO od UMF?
Obie metody służą do certyfikacji miodów manuka, jednak metoda MGO™ jest bardziej przejrzysta dla konsumenta, ponieważ bezpośrednio wskazuje ilość methylglyoxalu w produkcie.
• Jak wybrać dobry miód manuka?
Przy wyborze warto zwrócić uwagę na poziom MGO, certyfikację produktu, pochodzenie z Nowej Zelandii, renomę producenta i sprzedawcy. Najlepiej wybierać certyfikowane miody pochodzące ze sprawdzonych źródeł.
• Dlaczego certyfikowany miód manuka jest droższy?
Wyższa cena wynika między innymi z ograniczonego występowania krzewu manuka, skomplikowanego procesu certyfikacji, rygorystycznych testów jakości, wysokiej zawartości MGO i kosztów transportu z Nowej Zelandii.
• Jaki poziom MGO wybrać na początek?
Osoby rozpoczynające przygodę z miodem manuka często wybierają miody o średnim poziomie MGO, które pozwalają poznać smak i charakter tego wyjątkowego produktu.
Źródła
- Bogdanov, S. (2017). Honey composition and properties. Bee Product Science.
- Henle, T. (2008). The unique antibacterial activity of manuka honey appears to be based on methylglyoxal. Molecular Nutrition & Food Research, 52(4), 483–489.
- Kędzia, B., & Hołderna-Kędzia, E. (2014). Leczenie produktami pszczelimi. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne.
- Mavric, E., Wittmann, S., Barth, G., & Henle, T. (2008). Identification and quantification of methylglyoxal as the dominant antibacterial constituent of manuka (Leptospermum scoparium) honey from New Zealand. Molecular Nutrition & Food Research, 52(4), 483–489.
- Molan, P. C. (2001). Why honey is effective as a medicine. Bee World, 82(1), 22–40.
- Stephens, J. M. C., Schlothauer, R. C., Morris, B. D., Yang, D., Fearnley, L., Greenwood, D. R., & Loomes, K. M. (2010). Phenolic compounds and methylglyoxal in some New Zealand manuka and kanuka honeys. Food Chemistry, 120(1), 78–86.
- Thomas, D. V., & Ingledew, W. M. (1990). Production of methylglyoxal from dihydroxyacetone by honey storage reactions. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 38(4), 929–933.
